unfolds like a timeline composed of visual sequences which, over the years, assemble into a montage of visual acts: an experimental documentary of fictional ethnology.
Through displacements, immersions and crossings, I explore situations in which points of reference collapse, where micro-narratives, presences, creatures, spaces and suspended moments emerge.
I assemble images drawn from heterogeneous temporalities, cultures and heritages, which I displace, circulate and confront. From their frictions arise stratified and porous constellations; they disintegrate notions of stable belonging, assigned identity and hierarchy, and activate an imaginary and invisible territory where enigma, mystery and poetry operate.
From this emerges an inner iconography, grounded in repeated attempts at integration, where relations are formed, sometimes discordantly, between the human, nature, traditions, ruptures and upheavals. Within this unstable field, memories shift, metamorphose and regenerate in a sedimented present of places and time.
Driven by intuition, the unconscious and sensory hyperconcentration, the process develops through layers of observation, experimentation and pentimenti. Each image retains the trace of a visual and inner trajectory, of a passage from an “unknown here” toward an “unknown there”. Painting, understood as an expanded field, becomes a tool for navigating the real, in contact with what remains unstable, opaque and alive.
se déploie comme une ligne du temps composée de séquences visuelles qui, au fil des années, s’assemblent en un montage d’actes visuels : un documentaire expérimental d’ethnologie fictionnelle.
À travers des déplacements, des immersions et des traversées, j’explore des situations d’effondrement des repères où émergent des micro-récits, des présences, des créatures, des espaces et des moments en suspens.
J’assemble des images issues de temporalités, de cultures et de patrimoines hétérogènes, que je déplace, fais circuler et confronte. De leurs frottements naissent des constellations stratifiées et poreuses ; elles désagrègent les notions d’appartenance stable, d’identité assignée et de hiérarchie, et activent un territoire imaginaire et invisible où opèrent l’énigme, le mystère et la poésie.
De là naît une iconographie intérieure, fondée sur des tentatives d’intégration répétées, où se nouent, parfois de manière discordante, des rapports entre l’humain, la nature, les traditions, les ruptures et les bouleversements. Dans ce champ instable, les mémoires se déplacent, se métamorphosent et se régénèrent dans un présent sédimenté de lieux et de temps.
Mu par l’intuition, l’inconscient et l’hyperconcentration sensorielle, le processus s’élabore par couches d’observations, d’expérimentations, de repentirs. Chaque image garde la trace d’un trajet visuel et intérieur, d’un passage d’un « inconnu ici » vers un « inconnu là-bas ». La peinture, entendue comme champ élargi, devient un outil de navigation dans le réel, au contact de ce qui demeure instable, opaque et vivant.
ontvouwt zich als een tijdlijn, opgebouwd uit visuele sequenties die zich door de jaren heen samenvoegen tot een montage van visuele handelingen: een experimentele documentaire van fictionele etnologie.
Via verplaatsingen, onderdompelingen en doorkruisingen onderzoek ik situaties waarin referentiekaders instorten en waarin microverhalen, aanwezigheden, wezens, ruimtes en momenten van suspensie naar voren komen.
Ik verzamel beelden uit heterogene tijdslagen, culturen en erfgoederen, die ik verplaats, laat circuleren en confronteer. Uit hun wrijvingen ontstaan gelaagde en poreuze constellaties; ze doen de begrippen van stabiele verbondenheid, toegewezen identiteit en hiërarchie uiteenvallen, en activeren een denkbeeldig en onzichtbaar territorium waarin raadsel, mysterie en poëzie werkzaam zijn.
Daaruit ontstaat een innerlijke iconografie, gebaseerd op herhaalde pogingen tot integratie, waarin zich, soms op discordante wijze, verhoudingen vormen tussen het menselijke, de natuur, tradities, breuken en omwentelingen. Binnen dit instabiele veld verplaatsen geheugens zich, ondergaan ze metamorfoses en regenereren ze in een gesedimenteerd heden van plaatsen en tijden.
Gedreven door intuïtie, het onbewuste en sensorische hyperconcentratie, ontwikkelt het proces zich via lagen van observatie, experiment en pentimenti. Elk beeld bewaart het spoor van een visueel en innerlijk traject, van een overgang van een “onbekend hier” naar een “onbekend daar”. Schilderkunst, begrepen als een verruimd veld, wordt een instrument om door de werkelijkheid te navigeren, in contact met wat instabiel, opaak en levend blijft.
Tous droits réservés